Salade voor verkouden mensen

Als je verkouden bent, zoals ondergetekende 

Als je eigenlijk niet wilt eten

maar toch wel een beetje trek hebt

en je weet niet precies WAAR in...

Probeer dan eens te maken wat ik vanavond heb gemaakt 

Daar gaattiedan

Kropsla of krulsla of ijsbergsla, zoveel als je wilt

Geklopt gebakken ei met wat zout en veel peper

(omdat je wegens verkoudheid niet proeft wat je wilt proeven)

Gebakken ei voor gebruik wel koud laten worden 

6 gemarineerde, gedroogde tomaatjes uit het koelvak van AH, C100 of de SOUK 

4 walnoten

Halve puntpaprika

Wat zwarte, gezoute olijven

Verkruimelde geitenkaas, zoveel als je lekker lijkt

Handvol Chinese bieslook (smaakt naar knoflook)

Flinke handvol rucola

Pittige dressing van mosterd, honing, tijm, zout , citroensap en veel knoflook....

 (Je ruikt jezelf toch niet)

Snij alles wat gesneden moet worden in niet te kleine stukken

Dan proef je de ingrediënten beter

Hussel je salade en eet langzaam 

Prik  één voor één wat lekkers aan je vork

Ook prima eten voor als je niet verkouden bent.

Witte Boterbloem

 Daar isssie. De witte boterbloem.

Ranunculus platanifolius (klinkt veel sjieker...)

Uit deze rodondendron is hij tevoorschijn gekomen. 

Daar staat hij nu nog, ook al is er op de foto niks meer van te zien. 

Vorig jaar zag ik hem voor het eerst.

Uit de struik staken een paar lange stelen met witte bloempjes er aan.

Mooie bloemen, dacht ik. 

Eigenlijk zou ik die plant uit moeten graven en ergens anders, wat zichtbaarder, moeten neerzetten.

Toen was hij uitgebloeid en vergat ik mijn gedachten weer. 

Maar een maand geleden kwam hij weer tevoorschijn. 

Groter en zo op het oog sterker dan vorig jaar. 

Ook meer naar voren gewandeld.

Alsof hij rustig, in zijn eigen tempo, bezig is zich van de rodondendron te bevrijden. 

Het lijkt wel een boterbloem, vond ik. 

Maar vergeleken met de gewone boterbloem, is het een zwaan naast een vuilnisbakkeneendje.

Toen zag ik hem vorige week opeens in de Kruidhof te Buitenpost als versiering van de meditatietuin. 

Zodoende weet ik nu de naam. 

Ranunculus platanifolius. 

Een jongenscadeautje

Tien jaar is ze deze week geworden.

Al ruim een jaar gretige lezer van Harry Potter en....... De Grijze Jager. 

Op haar verjaardag een pijl en boog plus cape gevraagd en gekregen.

"Het is eigenlijk een jongenscadeautje beppe, maar dat kan me niks schelen. Ik vind het heel erg cool". 

Afgelopen dinsdagmiddag, direct na schooltijd. 

Daar gaan we dan.

Concentratie.

De pijl spuit de lucht in....

Het lijkt op de foto verder dan het in het "echt".

De pijl stort keurig neer op eigen erf. 

Wel bijna op broertje......

"Ik ga nu sparen voor zo'n riem waar je  een sabel en zo in kunt steken. "

Wauw!!!! Wat ben ik trots op zo'n stoere, eigenzinnige  kleindochter!!!!!!

GRRRRRRRRRROEN!!!

Kijk eens goed naar deze foto

Alleen maar GROEN

Alleen maar KNOPPEN

Drie weken achterelkaar 

KNOPPEN, KNOPPEN, KNOPPEN

Nergens een BLOEM

Ze vertikken het gewoon

 KNOPPEN

 KNOPPEN

Normaal gesproken zou ik deze boterbloem een kopje kleiner hebben gemaakt, maar NU mag hij blijven. 

Hebben we toch WAT.....

Deze waagt al drie dagen een voorzichtige poging.....

Zet toch eens door, sukkel!

Dit houdt me nog enigszins op de been.........

Vandaag uit de kas gehaald en in potten stopt. Ik zit nu in de keuken en hoor ze buiten bibberen van de kou. 

Een schaaltje rabarber uit eigen tuin vergoedt veel, maar niet alles.

Vanochtend beweerde Piet Paulusma dat vanmiddag de zon zou doorbreken.

Vast en zeker in zijn eigen neusgaten. 

We hebben hier geen zon gezien. 

Maar morgen komtie echt.

Zei die rooie weerman van het NOSjournaal.

Dan knallen alle knoppen in onze tuin in één keer wijd open!

Hoop ik.

DE BOUWPLAAT

ROLLATOR

Deze week werd ik er weer eens mee geconfronteerd.
Met de rollator.
Niet met één rollator, maar met een hele optocht.
Het was oppasdag, het regende en we dronken met lytse Tirza een kopje koffie (zij likte een chocoladeijsje) in winkelcentrum Paddepoel.
Recht tegenover de lekkere groentewinkel van Lubbers.
Ik probeerde zonder bril te lezen wat daar allemaal in de aanbieding was, maar het zicht werd me voortdurend ontnomen door een voorbij schuifelende rollatorbejaarde.

En zo ging het maar door. 

Vanwege de aanwezigheid van mijn beppesizzerke hield ik een paar cynische opmerkingen voor me, maar mijn gedachten omtrent de rollaterende voorbijgangers waren verre van sjiek.

Tot me te binnen schoot, dat ik komende week mijn verjaardag vier.

Hoop te vieren. 

Want ik heb inmiddels een respectabele leeftijd bereikt.

Er zijn mensen van mijn geboortejaar, die niet zonder rollator kunnen lopen.

Maar....... ik wil tzt wel een fleurige rollator. 

En ik wil er ook -als het even kan- FLEURIG mee op pad.

Ongeveer ZO:

PS

Dit kreeg ik naar aanleiding van bovenstaand verhaal toegestuurd.

een SUPERROLLATOR!!!!!!!

MOORD

Dàt nou ook weer niet,

 maar toch word ik af en toe overvallen door gelijksoortige gevoelens.

Bijvoorbeeld vanmiddag.

Een enorme hoeveelheid plantjes verspeend.

 Er waren er veel en veel en veel te veel........

Op het moment dat de ganse keukentafel bedekt was  met goedgevulde potjes, besloot ik er mee te kappen.

Dit was nog over.

Allemaal sterke babyplantjes.

Meer dan zes weken geleden als zaadje in de aarde gestopt.

Enorm hun best gedaan om als sappig, groen kiempje tevoorschijn te komen.

Dat is gelukt.

En nu worden ze weggegooid.

 Vermoord.

Dit had het kunnen worden. 

Om mijn schuldgevoel iets te verminderen besloot ik ze niet op de composthoop te gooien, maar als gezond voorjaarshapje onze kippen aan te bieden. 

Dat bleek een succes!

Morgen krijg ik er salvia-eitjes voor terug.

Toch nog een troost.