maandag 31 oktober 2011

Laatste tomaat

De allerlaatste tomaat uit onze tuin, die geheel op eigen kracht, BUITEN, in het bleke  herfstzonnetje, rood is geworden.
Helemaal mooi, egaal rood.
Nergens op zijn velletje is een verdacht plekje te zien.
Geen enkel beest heeft  het aangedurft in hem te gaan happen,prikken of omwroeten.

Hulde aan deze tomaat!
Hij had het formaat van een radijsje.
Dat ook nog.
En hij smaakte goed.

woensdag 26 oktober 2011

zondag 23 oktober 2011

Spinnen

Ze zijn weer lekker bezig, de spinnen.
Overal om huis word ik er mee geconfronteerd...
Hier zit er één op een veldje paddestoelen.
Dat veldje stond er trouwens gisteren nog niet......

Hier hangt een kruisspin boven een groepje onschuldige kabouters,waarvan de grootste 4 cm lang is...
Die spin is dus een flinkerd. 

Ook dit is spinnenwerk, een paar ochtenden geleden...

en dit lijkt op een groepsactiviteit...... woensdag op de hei

Dit is de zebraspin.
Een springspin.
Sterk uitvergroot
Daar heb ik zopas het volgende over gelezen.
"De springspinnen maken geen web, maar sluipen op hun prooi af en bespringen die dan. Vaak van behoorlijke afstand.
Voordat ze springen, maken ze eerst een veiligheidsdraad vast aan de ondergrond waar ze op zitten. Zo kunnen ze altijd terugkeren naar de plaats van vertrek.
De zebraspin komt in de vrije natuur vooral voor op bomen, maar bevindt zich nog liever in de menselijke omgeving, op vensterbanken en muren.
Het is een klein, parmantig baasje. Als je het diertje benadert zal het grote ogen op jou gericht houden om er achter te komen wat je gaat doen."
Wel ...
Zo'n gezellige springspin woont momenteel in onze slaapkamer.
Vanmiddag heb ik nog geprobeerd hem te vangen, maar hij rende naar het plafond.
Daar zit hij nu nog, dat parmantige baasje.
Waarschijnlijk is hij aan het dubben hoe hij mij/ons  vannacht zal besluipen en bespringen.
Dat wordt een spannende nacht.

zondag 16 oktober 2011

zaterdag 15 oktober 2011

Eenzame Roek

Dit was mijn uitzicht, afgelopen woensdag, toen ik op het bankje van  bushalte Dwarshaspel zat te wachten op lijn 85 naar Groningen, waar ik mijn oudste twee beppesizzerkes van school zou halen.
Ik was in een sportieve bui uit bed gekomen en had daarom besloten naar de bushalte te lopen.
Anders fiets ik meestal. Het liefst word ik natuurlijk  door pake per auto gebracht, maar die was afwezig deze dag.
Ik had een rugzak op mijn rug vol kastanjes en eikels, een nijptang een ijzerkniptang, twee scharen (in het huis van mijn dochter kan ik namelijk nooit iets vinden op het gebied van gereedschap ) ijzerdraad , bisonkit en nog wat spullen om na schooltijd lekker met de kinders te kunnen gaan nifeljen.
Een zware rugzak dus en omdat het een flink eindje  lopen is, vertrok ik op tijd.
Ik was een half uur te vroeg bij de bushalte.
Gelukkig scheen de zon en had ik een mooi uitzicht.
Want in één van de bomen tegenover mij zat een grote vogel.
Ik had alle tijd hem/haar nauwlettend te observeren.
 Het was een ROEK!!!!!
Dit zijn twee roeken.
Van internet.
Daar las ik het volgende over hun gedrag:
"Roeken leven in kolonies. In nesten die dicht bij elkaar in een aantal boomtoppen worden gebouwd.
Deze kolonies kunnen heel groot worden.
Op de bodem verplaatst de roek zich met plechtige passen of met sprongetjes, in de lucht met krachtige vleugelslag en vrij lange glijmomenten. In het voorjaar ziet men vaak spelvluchten en luchtacrobatiek. (!)
Spelletjes met groepsgenoten worden geregeld gezien, zoals dingen laten vallen en opvangen of samen op een tak zitten schommelen.
Roeken zijn net als kraaiachtigen uitgesproken nieuwsgierig en kunnen in volières makkelijk kunstjes leren."

Dit roekje zat daar maar wat.
Niks kunstjes of gezellige spelletjes.
Nergens broers en zussen om mee te schommelen.
Zou het een verdwaalde roek zijn?
Of was hij verstoten door zijn familie?
Daarover piekerend stapte ik in lijn 85.
Nu denk ik nog wel eens aan hem.
Op dit moment is het 23.27 uur. 
Buiten is het koud en donker................












vrijdag 14 oktober 2011

Als alles op is, worden we zuinig......

'Als alles op is worden we zuinig "
Dat schijnt Herman Brood een keer gezegd te hebben.   
Niet zo'n enorm originele uitspraak, hoewel...het klopt maar al te vaak!

In de tuin raken de bloemetjes op.
Dan word ik zuinig.
Ik gebruik nu uitsluitend mini-vaasjes, als ik bloemen naar binnen wil halen. 
Zo'n vaasje kan ik rustig volproppen.
En ik krijg er van tijd tot tijd een cadeautje bij.


donderdag 13 oktober 2011

Bloot


Er is weer eens een kalender gemaakt
Deze keer met blote (!) oude mannen.
............
Ze houden wel allemaal een struikgewas of schoenendoos voor hun piemel, want die mogen we niet zien.
Misschien maar goed ook.
We schrikken al meer dan ons lief is.
Wie de andere 11 ook wil bewonderen moet even
                                                           HIER klikken.

                                   Geef mij trouwens maar een klein jongetje.
Zoals dit.
Mmmmmmmmmmmmmmmmm.
Aan z'n snoet heb ik genoeg!