Plat

Zo had ik het mij voorgesteld.

5000 000 sneeuwklokjes om ons huisje heen.

Ooit.

Het schoot al lekker op.

Toen ging het vriezen.

In het begin hielden ze dapper stand.

Nu liggen ze PLAT.

Allemaal.

Die komen wel weer overeind als het gaat dooien, werd mij verteld.

Vandaag schreef een gediplomeerd plantkundige in een betrouwbare krant dat dit nog maar helemaal de vraag is.....

Als de strenge vorst aanhoudt zullen deze mooiste- bolbloemetjes -van -de -hele- wereld  daar uiteindelijk niet tegen bestand zijn.

Zal ik iets ondernemen? vroeg ik me af.

Zal ik een antivriesdekentje voor hen breien?

Uiteraard in de kleur GROEN, dan voelen ze zich daaronder onmiddellijk thuis.

Maarrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.....................................

Het is allemaal niet meer nodig.

Moeder Natuur heeft op het laatste moment besloten om zelf in te grijpen.

Morgen krijgen we een laagje sneeuw.

Mooier en beter dekbedje kunnen de sneeuwklokjes, crocussen , winterakonieten, cyclaampjes en narcissen-in-wording niet krijgen!

Als het even kan, komen ze daar over een tijdje ongehavend  weer onder vandaan!

Flashback

Deze piespot zag ik in de etalage van een rommelwinkel.

Zonder dat nummer er op, maar dat vertel ik nog.

Ik kon mijn ogen er niet vanaf houden.

Waarom eigenlijk niet?

Eindelijk, 's nachts in bed, om ongveer 01.20 uur wist ik het .

Het was najaar 1970.

Zo zagen beppe en pake er in die tijd uit....

Laten we eerlijk wezen, daar kunnen Maxima en W.A. voor geen meter aan tippen!

Ik, toen nog slechts 26 jaar oud, begaf me op een mooie middag naar het GGD gebouw aan het Winschoterdiep, in de leukste stad van ons land: Groningen. 

Vanwege een nieuwe baan zou ik daar medisch worden gekeurd.

Toen één en ander was geschied, beval de daar aanwezige "zuster" mij het volgende:

"Nu gaat u naar kamer B. Daar staan een aantal po's.

Voor u is bestemd....even kijken.....po nummer 24.

Daar doet u uw plas in en u sluit de betreffende po af met het deksel.

Dan kunt u gaan."

Ik wandelde braaf de pokamer binnen, die op datzelfde moment verlaten werd door een keurig aangeklede heer. 

 Ik zag meteen dat de deur niet op slot kon.

Vlug wezen, dacht ik.  

Maar ik was helaas net iets TE vlug.

Ik struikelde en schopte een po vol pies om.

Po nummer 23.

Rood van schaamte stapte ik de pokamer weer uit en riep naar de zuster:

"Ik heb per ongeluk een po omgeschopt. Nummer 23!!!!"

De zuster wierp mij een blik vol verachting toe, keek naar buiten en sprak: "Loop maar gauw naar die meneer daar. Hij zal dankzij u nog een keer moeten!"

Hijgend kwam ik bij de heer in het keurige pak aan.  Hij zou net zijn auto instappen.

"Het spijt me heel, heel  erg, maar ik heb zopas per ongeluk uw po omgeschopt", stamelde ik.

De meneer draaide zich bruusk om .

"Verdomme nog aan toe!!!!! Alsof ik niks anders te doen heb dan pissen!!!!"

Heel traag en met de blik op de punt van mijn schoenen, sloop ik terug naar het GGD gebouw.

Omdat ik de zuster en de boze meneer niet meer durfde aan te kijken, was ik bijna de wc ingestapt.

Ik bedacht net op tijd dat ik mijn plas nog even moest bewaren.

Voor pot nummer 24.

Consumindertip.....

Deze fraaie metalen hanger. 5x5 cm groot.

Een extra ringetje erbij.

Een zwart leren veter en klaar is Kees. En dat allemaal samen voor slechts

€1,35  !!!!!

Waar?

Bij FRIS!!!! in Groningen.

Sieraden, kralen en veel meer...

Folkingestraat 12c.

www.frissieraden.nl

en.............

heel erg vriendelijke bediening............

Die krijg je er gratis bij!



Twee keer KUNST

Rasha.

Acht en een half jaar oud.

Praktisch de hele zondagmiddag bij beppe aan de keukentafel geschilderd.

Drie kunstwerken gemaakt.

Eén voor zichzelf, één voor beppe en de allermooiste is voor mama.

Voor haar werkkamer in Leeuwarden.

Een weiland met vogels, een flatgebouw en rechts nog een hele zooi kleine huisjes.

En kleine zus?

Die is thuis ook artistiek bezig geweest.

Zie hier het resultaat!

Dare to be different in 2012 !!!!!

Dit zie ik elke ochtend vanuit het kamerraam: de opkomende zon.

De lucht erboven is niet altijd

zo mooi blauw, maar NU wel!

De boerenkool in de moestuin.

Ook vanochtend.

En tussen al dat ijs bloeit er zowaar 1 goudsbloem........

Ik dacht meteen aan mijn nieuwjaarskaart:

Maar Baas boven Baas is onze enorme Toverhazelaar!

Startte begin januari al met de bloei.

Dat is nog eens durven!!!!!!

Alleen onze haan, die zonder kippen in het kippenhok woont, slaat momenteel een beetje door.

Hij slooft zich uit tegen elk vogeltje dat bij hem een hapje graan komt meeëten...

Spruiten

Vandaag, 8 januri 2012 voor het ALLEREERST spruiten gegeten uit eigen tuin.

Eigenlijk is dat om je dood te schamen wanneer je al meer dan 35 jaar een moestuin hebt........maar het is de naakte waarheid.

Alle andere pogingen liepen op zo goed als niks uit:

* Spruiten, die op papierproppen of op uitgespuugde kauwgom leken.

* Babyspruitjes, die door rupsen werden verslonden.

* Soms verscheen er één enorme, slappe spruit helemaal bovenin de plant.

* Of er kwam gewoon niks. 

Hoe kan het dat het dit jaar WEL is gelukt? vroeg ik mijn moestuinman.

Een kwestie van op tijd zaaien, op tijd uitplanten, op tijd de kop eraf halen, niet bemesten......rupsen verwijderen,

luidde het antwoord.

??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Er bestaat een spreekwoord over dit probleem.

Het wil me nu niet te binnenschieten.......

2012, de eerste week

Stilleven- met- sneeuwklokje- uit- de- tuin.

Daar begin ik dit verslag mee.

Maar er is meer gebeurd, de afgelopen week......

Op de kop getikt in een kringloopwinkel voor 1 euro!

De schrijver:

D.T.E. van der Ploeg 1919-2006, mijn biologieleraar van de kweekschool te Sneek!

Een schilderij kwijt geraakt (te leen weliswaar..) aan mijn jongste dochter.

Hangt binnenkort op haar werkkamer.

Bij de Praxis met de beppesizzers.

Veel interesse voor het gereedschap daar.

Je zou zweren dat het ventje kon lezen......

Dokterskoffertje onder de arm.

 Zus Rasha gebruikte de winkel als een spannend doolhof.

Vermoeid met een flesje bij de Hema.

De kerstversiering is opgeborgen.

Mijn wens voor de volgende 51 weken:

HEEL VEEL