Posts tonen met het label vioolles. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vioolles. Alle posts tonen

zondag 11 september 2011

Er was eens....

Er was eens een heel muzikaal jongetje.
Hij sloeg de blokfluit over.
Hij ging meteen viool spelen.
Hij speelde dat het een lieve lust was.

Op school verveelde hij zich.
Hij keek liever naar de vogeltjes buiten dan in zijn boeken.
Met de vioollessen had hij geen moeite.
Daar genoot hij van.
Hij was nog heel jong toen hij wekelijks naar Amsterdam reisde
om les te mogen krijgen
van vioolpedagoog
Davina van Wely.
Zij was enthousiast over hem en na enige tijd regelde zij dat mijn broertje
(want daar heb ik het over)
voor mocht spelen bij Herman Krebbers.
En Herman Krebbers zorgde er voor dat hij met uitsluitend basisschool als vooropleiding werd toegelaten tot het Amsterdams Conservatorium.
1964

En toen ging het mis.
Waarom precies weet ik niet.
Misschien was hij nog te jong
Niet gedisciplineerd genoeg.
Het conservatorium werd ingeruild voor een 'gewoon'  burgerleven.
Er werd nog wel eens vioolgespeeld.
Steeds minder
Uiteindelijk helemaal niet meer.
Het leek er op dat de viool zich als een miskende geliefde, voorgoed van hem had afgekeerd.
Gisteren vierden wij zijn 65ste verjaardag.
Dit hebben we (zijn dochters en zijn zussen) hem gegeven:
En dit was zijn reactie:

Ikzelf heb in jaren niet zo'n prachtig cadeau gehad.