Posts tonen met het label uit eigen tuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label uit eigen tuin. Alle posts tonen

woensdag 3 oktober 2012

Wâldbeantsjes

Wâldbeantjes!!!!!! Vijf pond uit eigen tuin! Hiep Hoi!


Van heel dichtbij.....
Het is gewoon een mooier en lekkerder zusje van de bruine boon.
            Zaaien, plukken, drogen en doppen.........
Je moet er wat voor over hebben.
En dan.......smullen.
Hier alvast een recept.

Wâlbeantsjesfantasie
Bron: Klaske Kalsbeek-de Vries

Benodigdheden:
500 gram wâldbeantsjes (20 uur voorweken)
250 gram magere spekblokjes
2 dikke uien
500 gram champignons
4 dikke augurken
een handvol zilveruitjes
voldoende margarine of boter
mosterd
****************************
Kook de beantsjes gaar.
Bak in een koekenpan de magere spekblokjes in een beetje margarine/boter.
Bak in een andere koekenpan de gesneden uien en champignons.
Snij de augurken in blokjes en de zilveruitjes in vieren.
Laat in een steelpan 50 gram margarine/boter smelten.

Verdeel de beantsjes over 4 borden. Op de beantjes doe je eerst de gebakken spekjes, daarna de gebakken uien en champignons en daarop komen de stukjes augurk en zilveruien.
Tenslotte kun je, indien nodig, er nog een lepeltje boterjus overheen doen.
De liefhebber kan er mosterd aan toevoegen.
EET SMAKELIJK!!!!!!

Wil je ze (nog) ook eens proeven?
Mail me (het liefst via mijn blog) en je doet automatisch mee aan Beppe Peetje’s - wâldbeantjes-eetloterij.
Wie weet zit je binnenkort gezellig met/bij ons aan de keukentafel!










zondag 2 september 2012

ZEVEN tuinwonderen

Vanmiddag lekker in de tuin bezig geweest en daarbij goed om mij heen gekeken.
Het rook er ook heerlijk trouwens. Naar september.
 
Terug naar wat ik heb gezien.
Het ene wondertje na het andere.
Maar omdat ik het bij zeven wil houden, worden het er niet acht of meer.
Daar gaattie:
1. Deze prachtige peer.
Nog niet aangevreten door de wespen.
MMMMMMMMMMMM.
 
2. Een vlinderplant met 3 bloemen en 2 vlinders.
Na de winter leek ze door de vorst totaal vernietigd, maar in juli kwamen er plotseling  blaadjes uit de grond.
HOERA!!!!
 
3. De tamme kastanje, een jaar of 4 geleden nog maar 30 cm hoog, draagt haar eerste vruchten!
Niet gedacht dat dit zo snel gaat.
VERRASSING!
 
4. Ondanks de vele hoosbuien hangen de waldbeantjes mooi te drogen.
(er hoort een dakje op de a van waldbeantjes. Lukt me niet.)
 
5. Dat geldt ook voor de knoflook!!!
De lekkerste die er is!
 
6. De springbalsemien blijft maar bloeien.
In september ruikt ze meer dan ooit naar de zoete, enigszins weeë adem van pasgeboren babies.
 
7. De Abessijnse gladiolen.
Volgens de boekjes bloeien ze van april tot mei.
Die van mij begonnen pas begin augustus op bloemen te lijken.
En WAT VOOR bloemen!!!!
Schitterend.
Ze schijnen niet winterhard te zijn.
Dat weer wel......
 
8.
Komt later.






 
 
 
 
 
 


zondag 18 maart 2012

Belofte maakt schuld....

Je ziet het er niet aan af, maar dit zijn 28 potten kornoeljejam.
In de nazomer heb ik de bessen geraapt en........nou ja, lees nog maar even HIER wat er toen zo'n beetje in mij omging.

Elke keer als ik de vriezer opende, zag ik de zakken met rode bessen liggen.
Ik wilde niet kijken, maar ik zag ze toch.
's Nachts, in mijn dromen hoorde ik ze zuchten:
'Pak ons, ontdooi ons en bevrijd ons van die vermaledijde pit in ons lijf.'
En nu...
Het is volbracht.
Proeven? Kom dan op zaterdag 12 mei naar de Groenmarkt op het terrein van de Tropische Kas in Beetsterzwaag.


donderdag 1 maart 2012

Allemaal buiten

Vandaag, 1 maart 2012, is er - voor het eerst na de winter- hard gewerkt in onze moestuin.
Gewied. gespit en compost over een aantal bedjes verspreid.
Onze 3 kleinkinders lieten zich van hun beste kant zien!

Onder leiding van hun inspirerende  heit kende hun enthousiasme geen grenzen.

Kijk eens hoe KEURIG deze bedjes erbij liggen.
Daar houd ik van, zo aan het begin van het seizoen.
Later gaan ze er vanzelf artistiek(!) uitzien.
Daar hoeven wij niks voor te doen...

Na het harde werk was het goed rusten.
Tirza bij pake met een boekje.

Boaz bij zijn vader met een boekje.

Rasha trok zich terug aan de knutseltafel.

En beppe was nog buiten om de allereerste DASLOOK te snijden voor in de sla.
MMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM!!!!!









zondag 8 januari 2012

Spruiten


Vandaag, 8 januri 2012 voor het ALLEREERST spruiten gegeten uit eigen tuin.

Eigenlijk is dat om je dood te schamen wanneer je al meer dan 35 jaar een moestuin hebt........maar het is de naakte waarheid.
Alle andere pogingen liepen op zo goed als niks uit:
* Spruiten, die op papierproppen of op uitgespuugde kauwgom leken.
* Babyspruitjes, die door rupsen werden verslonden.
* Soms verscheen er één enorme, slappe spruit helemaal bovenin de plant.
* Of er kwam gewoon niks. 

Hoe kan het dat het dit jaar WEL is gelukt? vroeg ik mijn moestuinman.

Een kwestie van op tijd zaaien, op tijd uitplanten, op tijd de kop eraf halen, niet bemesten......rupsen verwijderen,
luidde het antwoord.

??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Er bestaat een spreekwoord over dit probleem.
Het wil me nu niet te binnenschieten.......



maandag 31 oktober 2011

Laatste tomaat

De allerlaatste tomaat uit onze tuin, die geheel op eigen kracht, BUITEN, in het bleke  herfstzonnetje, rood is geworden.
Helemaal mooi, egaal rood.
Nergens op zijn velletje is een verdacht plekje te zien.
Geen enkel beest heeft  het aangedurft in hem te gaan happen,prikken of omwroeten.

Hulde aan deze tomaat!
Hij had het formaat van een radijsje.
Dat ook nog.
En hij smaakte goed.

vrijdag 14 oktober 2011

Als alles op is, worden we zuinig......

'Als alles op is worden we zuinig "
Dat schijnt Herman Brood een keer gezegd te hebben.   
Niet zo'n enorm originele uitspraak, hoewel...het klopt maar al te vaak!

In de tuin raken de bloemetjes op.
Dan word ik zuinig.
Ik gebruik nu uitsluitend mini-vaasjes, als ik bloemen naar binnen wil halen. 
Zo'n vaasje kan ik rustig volproppen.
En ik krijg er van tijd tot tijd een cadeautje bij.


zondag 2 oktober 2011

Nazomerverleiding

Zo hangen ze momenteel aan de struik.
De bessen van de gele kornoelje, oftewel de Cornus mas.

Dit issum van dicht bij.
Zo'n kornoeljebes.
Ziet er aantrekkelijk uit.
Je kunt er dan ook lekkere jam van maken.
Maar dat is een klerewerk.
Heb ik jaren geleden al ondervonden.
Er zit namelijk een enorme pit in.
In verhouding veel te groot.
Eigenlijk is het gewoon een kalekakbes.
Die pitten kreeg ik er na diverse vergeefse pogingen tenslotte uit met de roerzeef.
Dan moest ik wel van te voren de bessen een poosje verwarmen, zodat ze optimaal zacht waren.
De roerzeef smeekte erom  elke 5 minuten te worden schoongemaakt.
Dan zaten de  pitten er tegenelkaar aangeplakt, platgedrukt en helemaal  klem in.
Echt een klusje  waarbij ik me afvroeg: wat ben ik eigenlijk aan het doen? Waarom? Voor wie?
Ik besloot er gewoon mee te stoppen.
Een hele opluchting, zo'n besluit.
Maar.
Dit zag ik de afgelopen week onder de kornoeljestruik die er inmiddels uitziet als een boom.
Dikke, zachte kornoeljebessen in het gras.

Dikke, zachte kornoeljebessen in het mos......

Nog meer dikke, zachte kornoeljebessen op het dak van het schuurtje.

Waar kwam dat tenslotte op neer?
Nu liggen ze in de vriezer......

Nog even een lesje tot slot:
Zo bloeit deze kornoelje in maart.

In mei 2012 sta ik er weer mee op de Groei & Bloeimarkt in Beetsterzwaag en Heerenveen.
Met de jam dan.






zondag 7 augustus 2011

HARRIE

Dit is Harrie, één van onze huisdieren.
Tuindieren beter gezegd, want ik wil hem niet in huis.
De voorouders van Harrie kregen wij ooit van Andries en Anne.
Gekidnapt in Frankrijk, maar daar hadden wij totaal geen moeite mee.
De familie is hier prima geïntegreerd.

Vanmiddag kwamen we Harrie plotseling tegen.
Ik riep onmiddellijk onze Boaz erbij, want het ventje moet af en toe wat leren van zijn beppe.
'Wat een grote slak'.....stamelde Boaz.
'Dat is een wijngaardslak', sprak beppe.
Harrie schrok zo van ons, dat hij zich diep in zijn huisje verstopte.

Na een minuutje of twee kwam zijn kopje tevoorschijn.
'Hij heeft ogen op steeltjes en daaronder, dat zijn voelsprieten', vertelde beppe aan kleinzoon, zeer tevreden over zichzelf omdat ze haar kennis der natuur eindelijk weer eens kon etaleren.

 Harrie begon zich op zijn gemak te voelen, want hij gaf zich heel voorzichtig, steeds een beetje meer bloot.
Ondertussen greep beppe naar haar borduurloep, die ze reeds heeft aangeschaft voor het geval ze op een dag ontdekt dat haar ogen hun diensten beginnen te weigeren.

Vol ontzag bestudeerde ons knaapje dit wonder der natuur.

Vervolgens richtte hij zijn toverglas op beppe...

Wat er toen gebeurde houd ik voor mijzelf.
Maar het is me gelukt om hem weer aan het lachen te maken!

donderdag 7 juli 2011

Mmmmmmmmmm !!!!

Woensdagavond: alleen thuis.

's Middags hard gepoetst, dus iets lekkers verdiend.
?????????? 

Om 18.20 uur hingen ze nog in de peulen.
Om 19.00 uur zaten ze in de pan.
Om 19.20 uur lagen ze op mijn bord.

Doperwtjes uit eigen tuin!!!!!!!

vrijdag 17 juni 2011

Een Kunstwerk in de tuin

Het lijkt wel een KUNSTWERK.

Dit hierboven kwam tevoorschijn toen ik deze steen optilde:

een beetje uitvergroot nu: 
Mieren en hun eitjes.
Eit jes???

EIEREN.
Zo groot als witte bonen.

Ze waren woest omdat ik hun rust verstoorde.
Ik moest ze van mijn broekspijpen en mijn laarzen afkloppen.

Daarna heb ik ze op gepaste afstand bestudeerd en in een kwartier tijd waren ALLE eieren weer onder de aarde verdwenen.

Vlijtige beestjes.....
maar ik ben er geen fan van.


dinsdag 31 mei 2011

Nieuwe bewoners.

Er gebeurt elke dag wel iets bijzonders in onze tuin.
Neem nou de bewoners.
Ze komen en gaan.
Hoewel..
Als er wordt gegaan, komt men tot nu toe zo snel mogelijk weer terug, want 
krijsende vogeljonkies zorgen er wel voor dat hun ouders nooit lang wegblijven.

Een nieuwe bewoner is de wielewaal.
Ik hoor hem duidelijk, vooral 's ochtends.
Hij laat zich nooit zien.
Wat ik echt, totaal niet snap.
Als ik zo mooi was, zou ik rustig een hele website aan mijn uiterlijk besteden.
Goddank is niet iedereen zo ijdel.

Snel een ander onderwerp.

Vanmiddag keek ik van uit huis vol bewondering naar onze schitterende papavers.
Er vloog een prachtige, dikke hommel omheen.
Dacht ik.
Eenmaal buiten gekomen, zag ik dit:
Wederom een nieuwkomer.
Een soort Eukalipje?
Een vriendinnetje misschien?
Ik wacht het maar even rustig af.