Posts tonen met het label kabouters. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kabouters. Alle posts tonen

woensdag 27 juli 2011

Verdwaald??????

18 nieuwe tuinbewoners.
Volgens Rasha is het een verdwaald kabouterklasje.
Hier in de buurt zijn nogal wat kampeerboerderijen, waar regelmatig droppings en speurtochten worden georganiseerd.....

dinsdag 31 mei 2011

Nieuwe bewoners.

Er gebeurt elke dag wel iets bijzonders in onze tuin.
Neem nou de bewoners.
Ze komen en gaan.
Hoewel..
Als er wordt gegaan, komt men tot nu toe zo snel mogelijk weer terug, want 
krijsende vogeljonkies zorgen er wel voor dat hun ouders nooit lang wegblijven.

Een nieuwe bewoner is de wielewaal.
Ik hoor hem duidelijk, vooral 's ochtends.
Hij laat zich nooit zien.
Wat ik echt, totaal niet snap.
Als ik zo mooi was, zou ik rustig een hele website aan mijn uiterlijk besteden.
Goddank is niet iedereen zo ijdel.

Snel een ander onderwerp.

Vanmiddag keek ik van uit huis vol bewondering naar onze schitterende papavers.
Er vloog een prachtige, dikke hommel omheen.
Dacht ik.
Eenmaal buiten gekomen, zag ik dit:
Wederom een nieuwkomer.
Een soort Eukalipje?
Een vriendinnetje misschien?
Ik wacht het maar even rustig af.







donderdag 26 mei 2011

Eukalipje

Dit is Eukalipje.
Een kleindochter van Eucalypta.
Sinds wijzelf kleinkinderen cadeau hebben gekregen heb ik onze tuin wat aangepast.
Er zijn spannende sluippaadjes bij gekomen.
De toverhazelaar dient het hele jaar als klimboom.
Woekerende stekelplanten zijn door mij persoonlijk verwijderd. ( liters bloed daarbij verloren!!!!)
En wat je wel vaker ziet wanneer het landschap rigoureuze veranderingen ondergaat: de leefomgeving gaat zich geleidelijk aan deze nieuwe situatie aanpassen.
Dat wil nogal eens verrassingen opleveren.
De meest opvallende daarvan is de komst van Eukalipje.
In de schemering vliegt ze praktisch elke avond een rondje boven de Margrieten in onze voortuin.
Soms rust ze even uit op de Allium karataviense, waarvan er een aantal tussen het Lievevrouwenbedstro staan.
Dan weer overziet ze de moestuin.
Of ze brengt een bezoekje aan onze haan, die een nogal eenzaam leven leidt.
Ze ligt ook wel eens lekker op de madeliefjes, die  tussen de tegels groeien.
Tegen de ochtend vliegt ze altijd naar dit huisje.
 Hier woont Boris.
Misschien al wel 5 jaar.
 Eukalipje slaapt er overdag.
In het diepste geheim.
En dat moet zo blijven.





maandag 14 maart 2011

Bollen, knollen en kabouters

Het is volop bolletjes/knolletjestijd in onze voortuin.
Honderden sneeuwklokjes,crocussen, mini-narcissen,  maar ook heel veel cyclaampjes.
En dat die cyclaampjes het hier zo goed doen, beschouw ik als een wonder.
Vanaf het momen dat we de knollen in de grond stopten, duurde het een jaar of vier voor er een paar bloemen tevoorschijn kwamen.
En moet je nu eens kijken......
Iedereen die langs ons huis loopt of rijdt zou er even de tijd voor moeten nemen.
Trouwens, over wondertjes gesproken....
De kabouters zijn weer terug.
Gisterochtend zag ik dat ze hun kopjes weer boven het mos hadden uitgestoken.
Wie daar nieuwsgierig naar is, zou achter ons huis een kijkje moeten nemen.
Pal onder het huiskamerraam.
Niet schreeuwen s.v.p.
Daar kunnen ze niet tegen.

zondag 19 december 2010

De boom

Deze boom (een wilg geloof ik) kwam ik afgelopen zomer tegen tijdens een wandeling in de buurt van Norg.
Het was een warme middag en ik besloot hem even als parasol te gaan gebruiken.

Toen zag en hoorde ik dit:
Lang, heel lang geleden, dat ik iets dergelijks meemaakte.......

Het werd herfst en de boom veranderde van uiterlijk.

Inmiddels is het winter geworden.
De boom is bedekt met een laagje sneeuw en praktisch alles wat deze zomer groen was, is nu wit.
Het was er doodstil, deze week, toen ik even ging kijken.
Waar is iedereen? Vroeg ik me af.
Er was niemand in de buurt die me daar iets over kon vertellen.

En net, toen ik besloot om maar weer naar mijn eigen huis terug te keren, kreeg ik antwoord:
Toch een geruststelling.........